Wat ik jonge mensen zou willen adviseren, is mij al een paar keer in interviews gevraagd. Wat zou ik ze, uit eigen werkervaring, willen meegeven? Welk werk advies? Nou dit. Hokjes zijn voor schroeven in een gereedschapskist.

Kan niet kan niet

Laat je niet zomaar zeggen dat je iets niet kunt. Wanneer je iets heel graag wil, kun je het op zijn minst proberen. Om er daarna achter te komen dat je iets inderdaad niet kan, niet goed kan, of misschien wel degelijk blijkt te kunnen. Of zelfs in te excelleren.
Toen ik tenniscommentaar ging doen bij de NOS was de reactie: ,,Jij bent toch die voetbaljongen?” Logisch, want voetbal is een van mijn favoriete sporten. Ik heb het zelf gespeeld, op een scholarship in de Verenigde Staten zelfs. Ik heb honderden wedstrijden in binnen- en buitenland gezien en bezocht (vanaf kinds af aan al) en mijn vader was lang hoofdredacteur van Voetbal International.
Niet algemeen bekend is dat ik ook voor tennis een scholarship in de VS verdiende, dat mijn moeder tennislerares was en dat ik als jongetje al regelmatig als liefhebber naar het ABN AMRO World Tennis Tournament in Rotterdam Ahoy ging.
Na een paar jaar tenniscommentaar gedaan te hebben, mocht ik ook voetbalcommentaar gaan doen. Waarna de reactie nu was: ,,Jij bent toch die tenniscommentator?”

Zelfkritisch

Niemand kan alles. Hou jezelf eerlijk tegen het licht. Veel is helaas onmogelijk. Maar ‘it doesn’t hurt trying’. Jaag daarom je droom na. En meer van dat soort clichés inderdaad. Want de kracht van die clichés is dat ze vaak treffend zijn. Hoe cliché ook. Ik heb dankzij het naleven van die clichés al vele dromen kunnen waarmaken. En ik blijf dromen.

Hokjes zijn voor schroeven

Het is menselijk om alles overzichtelijker te willen maken. Dat is de voornaamste reden dat mensen andere mensen graag in een hokje stoppen. Het is moeilijk te voorkomen dat anderen ook jou in een hokje gaan stoppen, of dat al doen of gedaan hebben. Maar ga daar zelf niet in mee. Laat het geen ‘self fullfilling prophecy’ worden. Laat je niet in een hokje duwen. Hokjes zijn voor de schroeven in je gereedschapskist.
Om mijn verhaal te vervolgen nog een voorbeeld. Toen ik uitzendingen bij de NOS ging presenteren was de reactie: ,,Jij ben toch commentator?” En toen SBS mij persé als presentator van alle sportprogramma’s wilde aantrekken, was ik ’typisch een NOS-presentator’. Na twee jaar vonden ze me bij SBS juist een uitstekende quizmaster, na de Inkomensquiz gepresenteerd te hebben.
Toen ik bewust stopte met werken voor tv werd ik in het hokje ‘zielig’ gestopt. Zou ik weggestuurd zijn. Terwijl ik juist koos voor meer vrijheid, meer geluk, meer tijd voor mezelf en mijn gezin. En voor andere uitdagingen. Andere dromen uit te laten komen. Nog steeds heb ik een label. Ook al ben ik jaren geleden gestopt, wekelijks word me op straat wel een keer gevraagd: ,,Jij bent toch die presentator?” Terwijl negentig procent van mijn huidige werk bestaat uit filmen, monteren en inspreken.

Succes met het omgaan met het onvermijdelijke hokjesdenken van mensen.
Laat het je nergens van weerhouden!

Lees ook: https://evcmultimedia.nl/tips-tricks/video-kaders-voor-goeie-storytelling/

Dit is de link naar het Youtube kanaal waarop ik allerlei voorbeelden heb staan van video’s die ik maak: https://www.youtube.com/c/EVCMultiMedia/featured

Chat openen
Vragen?